Góry

Uwaga! Ten artykuł może zawierać spoilery. Jeżeli nie chcesz sobie psuć radości z czytania, zawróć stąd jak najszybciej.

Góry (ang. The mountains) to region, który stanowi terytorium dla Plemienia Płynącej Wody^[1] i grupy włóczęgów^[2].

Opis[]

Ta sekcja najprawdopodobniej wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa do opublikowania w tym momencie.

Fabuła[]

Pierzasty Ogon, Jeżynowy Pazur, Brunatna Skóra, Wronia Łapa, Wiewiórcza Łapa i Burzowe Futro spotykają Plemię Płynącej Wody w drodze powrotnej do starego lasu. Bard myśli, że Burzowe Futro to srebrny kot wspomniany w przepowiedni, która miała uratować ich przed Ostrym Kłem, lwem górskim. W końcu Pierzasty Ogon poświęca się, ale usuwa jeden z wielu stalaktytów zwisających z jaskini Plemienia, miażdżąc Ostrego Kła.

Świt[]

Kiedy wszystkie cztery klany ewakuują stary las i wyruszają w podróż w poszukiwaniu nowego domu, napotykają Plemię Płynącej Wody podczas przedzierania się przez góry i spędzają z nimi dzień. W końcu spędzają kolejny dzień z Plemieniem z powodu opadów śniegu. Kiedy klany opuszczają Plemię, Burzowe Futro, chcąc być z Potokiem, zostaje w górach z Plemieniem, życząc dobrze klanom.

Potęga Trójki[]

Wyrzutek[]

Góry zostały po raz pierwszy wspomniane przez Barda jako dom Plemienia Płynącej Wody w obronie przed włóczęgami. Obie grupy kotów twierdzą, że góry są dla nich, z powodu zdobyczy i terytorium.

Później, podczas sesji polowania, Ostrokrzewiasta Łapa ma trudności ze skupieniem się. Aby jej pomóc, Potok wspomina, że miała trudności z przystosowaniem się do polowania w lesie, ponieważ jest przyzwyczajona do polowań na nagich zboczach gór. Ostrokrzewiasta Łapa wspomina później, że chciałaby zobaczyć Plemię Płynącej Wody, ale myśli, że góry są zbyt daleko, by je odwiedzić.

Kiedy Sójcza Łapa spotyka się z innymi medykami i ich uczniami podczas półksiężyca, widzi Ostańca. Ostaniec mówi mu, że w górach znajdzie odpowiedzi na swoje pytania. Kiedy Sójcza Łapa spotyka Liściastą Sadzawkę we śnie, widzą Pierzasty Ogon, a Liściasta Sadzawka mówi Sójczej Łapie, że srebrna kotka zginęła w górach. Kiedy medycy wracają z Księżycowej Sadzawki, Sójcza Łapa konsultuje się z Liściastą Sadzawką w sprawie jej snu. Uważa, że w górach coś jest nie tak i że należy o tym powiedzieć Potokowi i Burzowemu Futru. Wierzy również, że Klan Pioruna jest w to zamieszany i wie, że musi znaleźć sposób, aby dostać się w góry.

Po tym, jak Lwia Łapa nie zgadza się z Jagodowym Nosem, Burzowe Futro rozmawia z nim, a Lwia Łapa pyta go o podróż do jeziora. Burzowe Futro wspomina, że kiedy przebywał w górach z Plemieniem, spotkał Potok. Opowiada także Lwiej Łapie o tym, jak Pierzasty Ogon zginęła w górach. Gdy kończą dyskusję, Lwia Łapa dostrzega w oddali góry. Zastanawia się, jak wyglądają góry i opisuje, jak chce zobaczyć świat poza granicami Klanu Pioruna. Czuje, że wzywają go góry i zastanawia się, czy uda mu się znaleźć drogę do gór.

Później, gdy Szpon i Noc przybywają do obozu Klanu Pioruna, Sójcza Łapa wchodzi w myśli Potoka. Kiedy widzi, jak Plemię mówi o ataku włóczęgów, Szpon wspomina, że góry słusznie należą do Plemienia. Po tym, jak Burzowe Futro mówi Plemieniu o swoim planie pozbycia się włóczęgów, Potok wspiera go, wspominając, że Plemię żyło w górach przez wiele sezonów i pyta, czy zamierzają odejść po tak niewielkim wysiłku. Koty Plemienia wyruszają do walki z grupą włóczęgów, co powoduje śmierć kilku kotów Plemienia. Bard obwinia Burzowe Futro za atak i wypędza go, wspominając, że w górach nie ma miejsca dla klanowych kotów.

Kiedy Sójcza Łapa opuszcza myśli Potoku, Szpon mówi Ognistej Gwieździe, że Noc i on są w obozie Klanu Pioruna, aby poprosić Burzowe Futro i Potok o powrót w góry. Po tym, jak Burzowe Futro i Potok nie zgadzają się z ich prośbą, Burzowe Futro opowiada historię ich wygnania z Plemienia. Zaczyna opowieść od wzmianki o grupie włóczęgów, które przybyły w góry. Po rozmowie Potok i Burzowe Futro postanawiają później wrócić w góry. Postanawiają, że zabiorą ze sobą Jeżynowego Pazura i Wiewiórczy Lot w góry. Lwia Łapa zdaje sobie sprawę, że to jego szansa na podróż w góry i odkrywa, że Ostrokrzewiasta Łapa i Sójcza Łapa też chcą tam pójść.

Ognista Gwiazda rozmawia z Jeżynowym Pazurem i Wiewiórczym Lotem wraz z Burzowym Futrem, Potokiem, Liściastą Sadzawką, Szarą Pręgą i Piaskową Burzą. Kiedy opuszczają obóz, inne koty rozmawiają o górach. Długi Ogon mówi Mysiemu Futru, że też chciałby wrócić, żeby znów poczuć tamtejszy teren. Brzozowy Zachód zgadza się z nim, jednak Jagodowy Nos nie zgadza się i wyraża, że uważa góry za nieprzyjemne. Zakurzona Skóra protestuje, wspominając, że nigdy tam nie był. Sójcza Łapa, Lwia Łapa i Ostrokrzewiasta Łapa następnie wymykają się z obozu, aby posłuchać, jak Ognista Gwiazda rozmawia z innymi kotami. Później zostają wywołani ze swojej kryjówki, a Ostrokrzewiasta Łapa wspomina, że nigdy nie dotrą w góry w ten sposób. Później decydują, że uczniowie mogą przybyć w góry, a także chcą sprowadzić Brunatną Skórę i Wronie Pióro.

Jeżynowy Pazur i Lwia Łapa udają się do obozu Klanu Cienia po Brunatną Skórę i wyjaśniają, że muszą udać się w góry, aby pomóc Plemieniu. Brunatna Skóra zgadza się iść i wyjaśnia swoim kociakom, że wyrusza w góry.

Wiewiórczy Lot i Ostrokrzewiasta Łapa udają się do obozu Klanu Wiatru po Wronie Pióro, a Ostrokrzewiasta Łapa wyjaśnia, że koty Plemienia mają kłopoty i muszą udać się w góry. Pojedyncza Gwiazda zgadza się na ich plan i wysyła Bryzową Łapę wraz z Wronim Piórem.

Sójcza Łapa i Liściasta Sadzawka przygotowują zioła dla podróżujących kotów przed wędrówką. Sójcza Łapa rozważa przyniesienie ziół w góry, ale Liściasta Sadzawka sprzeciwia się i mówi mu, że Bard pokaże mu górskie zioła. Podczas drogi z podróżującymi kotami daleko poza terytorium Klanu Pioruna Sójcza Łapa widzi patyk i dochodzi do wniosku, że nie może zabrać go ze sobą w góry, ale wie, że bez niego znajdzie Ostańca w górach. Koty opuszczają terytoria klanów i zatrzymują się, by spojrzeć wstecz i przypomnieć sobie, jak to był pierwszy widok podróżujących kotów na ich nowy dom. Noc mówi, że Plemię nigdy nie opuściłoby gór, tak jak koty klanu opuściły swój dom, ponieważ tam należą. Koty kontynuują swoją drogę, a potem zatrzymują się na polowanie, a Lwia Łapa chce iść dalej, ale Ostrokrzewiasta Łapa wspomina, że góry nigdzie się nie wybierają.

Wkrótce potem Jeżynowy Pazur rozmawia ze Szponem o najeźdźcach. Lwia Łapa stwierdza, że odpowiedzi Szpona są bezużyteczne przy planowaniu, kiedy dotrą w góry.

Ta sekcja najprawdopodobniej wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa do opublikowania w tym momencie.

Po dotarciu w góry uczniowie są zaskoczeni. Podczas gdy Sójcza Łapa czuje cieplejsze słońce na swojej sierści i szept bryzy, Ostrokrzewiasta Łapa szepcze, że to jest niesamowite, a Sójcza Łapa jest ciekawy i zirytowany tym, co to jest. Lwia Łapa z podziwem odpowiada, że to góry i że są rozległe. Ostrokrzewiasta Łapa wyjaśnia, że to ogromna ściana z kamienia, cała szara, stroma i naga, z wyjątkiem kilku półek z trawą. Mówi Sójczej Łapie, że chciałaby, żeby mógł zobaczyć, jak to idzie w górę w nieskończoność. Lwia Łapa dodaje, że nie widzi nawet szczytu, ponieważ jest ukryty w chmurach. Potok szepcze słowo "dom", a Sójcza Łapa wyczuwa napięcie u niej i innych kotów z Plemienia. Domyśla się, że muszą się bać konfrontacji z intruzami w miejscu, które zawsze uważali za swoje. Noc prosi Plemię Wiecznych Łowów o opiekę nad nimi, a Sójcza Łapa zastanawia się, czy Klan Gwiazdy widzi ich pod innym niebem. Szpon mówi, że odpoczną, ale Wiewiórczy Lot ma wątpliwości, przypominając mu, że uczniowie nie są doświadczonymi wspinaczami i że nie chcieliby utknąć na górze na noc. Jeżynowy Pazur decyduje się iść dalej i przechodzą przez otwartą przestrzeń, gdy teren zaczyna stopniowo wznosić się w górę, trawa pod łapą staje się cieńsza, z kawałkami luźnej ziemi zmieszanej z piaskiem, a zbocze wkrótce zaczyna się robić jeszcze bardziej strome. Sójcza Łapa zaczyna walczyć ze zboczem, a Wiewiórczy Lot prowadzi go w stronę ścieżki, którą mogą podążać. Sójcza Łapa zaczyna czuć się pewniej, gdy się wspina, ale gdy ścieżka wije się wyżej w góry, nie jest tego taki pewien i ciągle wyobraża sobie długi spadek, przed którym ostrzegała go jego matka.

Koty zatrzymują się, gdy Jeżynowy Pazur ogłasza, że jest wyrwa, przez którą będą musiały przeskoczyć. Gdy Sójcza Łapa czeka, myśli, że nienawidzi gór i ma problem z myśleniem, dlaczego kiedykolwiek chciał tu pójść. Sójcza Łapa wspomina, że spodziewał się odkryć krajobraz swoich snów, ale zamiast tego wiatr niesie w jego stronę nieznane zapachy. Ponieważ nadeszła kolej Sójczej Łapy, zaczyna się denerwować, ale Wiewiórczy Lot daje mu wskazówki, a Jeżynowy Pazur woła go z drugiej strony. Sójcza Łapa z powodzeniem przeskakuje na drugą stronę, a gdy idą dalej, wyczuwa, że ich ścieżka prowadzi między wysokimi kamiennymi ścianami. Ścieżka często wije się i zakręca, a Sójcza Łapa raz słyszy bulgot spadającej wody. Kiedy wyczuwa słabe zapachy zdobyczy, zastanawia się, dlaczego jakikolwiek kot chciałby mieszkać i walczyć o tak nieprzyjazne miejsce. Gdy kontynuują wędrówkę, Sójcza Łapa zastanawia się, jaki jest upływ czasu, ponieważ nie ma żadnych wskazówek, które wskazywałyby na zbliżający się zachód słońca.

Kamienista ścieżka zaczyna wznosić się w górę i gdy wzmaga się bryza, jakby wspinali się z doliny, Ostrokrzewiasta Łapa woła Lwią Łapę, aby udał się tam, gdzie będzie mogła widzieć na zawsze. Wiewiórczy Lot każe jej zejść na dół, a Ostrokrzewiasta Łapa przeprasza, ale mówi, że można zobaczyć cały świat.

Ta sekcja najprawdopodobniej wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa do opublikowania w tym momencie.

Zaćmienie[]

Koty, które odbyły podróż w góry, opuszczają Plemię Płynącej Wody i okazuje się, że Burzowe Futro i Potok zostaną z Plemieniem. Lwia Łapa i Ostrokrzewiasta Łapa omawiają przepowiednię, a Ostrokrzewiasta Łapa zastanawia się, czy kiedykolwiek będą w stanie latać, jak orzeł, którego widzą nad górami. Potok i Burzowe Futro dziękują kotom Klanu Pioruna za ich gościnność, żegnając się po raz ostatni i wracając do jaskini Plemienia ze swoją zdobyczą. Wracając nad jezioro, koty klanu dyskutują, czy jeszcze kiedykolwiek zobaczą Burzowe Futro i Potok.

Omen Gwiazd[]

Znak księżyca[]

Sójcze Pióro wraca w góry, by pomóc Plemieniu Płynącej Wody. Kiedy tam jest, zostaje odesłany w czasie do starożytnego Plemienia w ciele Skrzydła Sójki. Starożytne plemię właśnie przeniosło się z jeziora w góry, ale rozważa ponowne przeniesienie się. Ostaniec mówi Sójczemu Pióru, że musi znaleźć sposób, by przekonać Plemię do pozostania w górach.

Świt Klanów[]

Szlak słońca[]

W górach, w starożytnym Plemieniu, koty głodowały z powodu odejścia zdobyczy i trudnych warunków. Z każdym rokiem zimy w górach stawały się coraz ostrzejsze i chłodniejsze. Wtedy Barda ma sen o krainie pełnej zdobyczy i mówi o tym swoim współplemieńcom. Jednak każdy był innego zdania: ktoś uważał, że trzeba zostać w górach ze względu na możliwe niebezpieczeństwo w nowym miejscu, podczas gdy inni nadal chcieli spróbować szczęścia. Postanawiają przeprowadzić głosowanie, a większość Plemienia opowiedziała się za odejściem w poszukiwaniu nowych ziem i wkrótce wyruszają. Barda i pozostali współplemieńcy życzą im powodzenia.

Uderzenie pioruna[]

Skrzydło Szare śni o sobie w górach w jaskini za wodospadem. Księżyca Połowa wzywa go i prosi, by poszedł za nią, po czym przekazuje mu wiadomość o nowym życiu.

Pierwsza bitwa[]

Skrzydło Szare odwiedza góry w swoich snach. Starsza skarży się na kamienie w ich gnieździe. Mróz Sójczy oferuje pomoc, ale bezimienna matka mówi mu, że jego łapy są zbyt delikatne, by przenosić kamienie. Starszy mówi, że w przyszłości będzie potrzebował twardych łap. Gdzie indziej Ryk Lwa próbuje nakłonić Wodę Zamgloną do jedzenia. Kotka jednak mówi mu, żeby dał to młodszemu kotu i że to ostatni kawałek zdobyczy. Na skraju jaskini Gałąź Skręcona, który dzieli się językami Zającem Ośnieżonym, wskazuje, że grupa łowców wkrótce wróci. Skrzydło Szare biegnie, by go powitać, ale zostaje zatrzymany, gdy cztery kociaki biegną przed nim. Ich matka, Liść Zroszony, karci je, by nie biegały, a Skrzydło Szare odczuwa ulgę, wiedząc, że bezpiecznie kociła. Mówi sobie, że gdyby Cień Księżycowy został dla swoich kociąt, prawdopodobnie nadal by żył.

Barda słyszy go i podchodzi, aby go powitać. Jest zaskoczony jej widokiem, a ona mówi mu, że mają ten sam sen. Mówi też, że śpi zarówno w swoim gnieździe, jak i w jaskini, kiedy on o to pyta. Kocur pyta o Mżawkę Głuchą, kiedy ją widzi. Głośno żałuje, że nie może jej powiedzieć, że on i jego bracia mają się dobrze, a Barda obiecuje mu, że jej powie. Jednak Skrzydło Szare prawie jej nie słyszy, pogrążony w żalu z powodu kontuzji Szczytu Szczerbatego i jego kłótni z Niebem Czystym. Barda zapewnia go, że to nie jego wina. Następnie przekazuje mu przepowiednię; "...chciwość to dopiero początek. Będzie wojna".

Księżyca Połowa pyta o Ogon Żółwia, a on mruczy w odpowiedzi. Jest zachwycona, że w końcu zaufał jej miłości. Skrzydło Szare rozmyśla o swoich kociakach, tylko po to, by usłyszeć, jak Barda pyta go, dlaczego przyszedł i czy przyniósł zmianę. Kocur zastanawia się, czy wszyscy rodzą się ze zmianami. Kotka zgadza się, że wszyscy rodzą się z krwią, ale krew oznacza dopiero początek rozlewu krwi. Skrzydło Szare zaczyna się budzić i krzyczy na Bardę, żeby została. Ona odpowiada, mówiąc mu, że zawsze w niego wierzyła. Skrzydło Szare pogrąża się w ciemności, opuszczając jaskinię.

Ta sekcja najprawdopodobniej wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa do opublikowania w tym momencie.

Gorejąca Gwiazda[]

Skrzydło Szare śni, że jest z powrotem w górach, siedząc w jaskini za wodospadem. Uświadamia sobie, gdzie jest i myśli, że minęło tak wiele czasu, odkąd podróżujące koty opuściły góry. Kocur widzi Bardę i zauważa, że bardzo się postarzała. Skrzydło Szare widzi innych swoich starych współplemieńców, takich jak jego matka i Liść Zroszony. Szylkretowa kotka miała trzy kocięta. Zauważa również Zająca Ośnieżonego i przypomina sobie, jak starszy opowiadał takie wspaniałe historie.

Skrzydło Szare postanawia pójść za Bardą do jej legowiska, zdumiony tym, jak piękna jest jej jaskinia. Uważa, że nie zrobił hałasu, ale gdy zbliża się do swojej byłej uzdrowicielki, ona wyciąga łapę, aby go zatrzymać. Kocur zastanawia się, skąd ona wie, że on tu jest, skoro śni. Biała kotka pyta go, dlaczego ją śledzi, a Skrzydło Szare nie może znaleźć odpowiedzi. Barda ujawnia, że go zaprosiła. Dodaje, że część jego serca zawsze będzie z górami. Skrzydło Szare zdaje sobie sprawę, że ma rację, czasami tęsknił za powrotem w góry, z powrotem do jaskini z Mżawką Głuchą.

Barda rozrywa pajęczynę, ale pająk w ostatniej chwili przyczepia się do sieci. Pyta Skrzydła Szarego, co zrobił pająk, a on odpowiada, że się uratował. Następnie pyta, co pająk zrobi dalej, a on odpowiada, że zbuduje nowy dom. Barda mówi mu, że pewnego dnia musi być tak samo elastyczny jak ten pająk, musi być silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Skrzydło Szare spogląda na swoją matkę, myśląc o tym, ile czasu minęło, odkąd zostawił ją w górach. Barda każe mu sprawić, by jego matka była dumna.